Wlasciwa reakcja
Żeby przetrwać i reagować właściwie na nowe układy bodźców lub inną niż zwykłe kolejność ich działania, jednostka przyswaja sobie nowe sposoby reagowania, inne niż dotąd. Zakres jednak nowych form zachowania i ich rodzaj jest ograniczony właściwościami układu nerwowego, zdolnością do wytwarzania odruchów warunkowych i ich utrwalania przy równoczesnym eliminowaniu reakcji zbędnych. W ten sposób dochodzi m.in. do wytworzenia nawyków, u zwierząt i u ludzi. Są one formami działania ułatwiającymi w pewnej mierze dostosowanie do powtarzających się warunków. Nawyk jednak jest zachowaniem stereotypowym, co znacznie zawęża zakres sytuacji, w których zachowanie tego rodzaju okazuje się wystarczające. Mówiąc o nawykach u człowieka ma się zwykle na myśli takie właśnie „zautomatyzowane" działania, powstałe w wyniku wielokrotnego powtarzania czynności, które dla sprawnego przebiegu przestają wymagać kontroli, lub jest ona potrzebna w stopniu tylko nieznacznym. Maszynistka pisząca biegle nie śledzi ruchów dłoni i może pisać z zamkniętymi oczami lub patrząc tylko na przepisywany tekst. Prowadzenie pojazdów mechanicznych, obsługiwanie niektórych maszyn wiąże się z wykonywaniem przez człowieka czynności nawykowych, co poza dodatnimi elementami kryje w sobie pewne niebezpieczeństwo.