Psychologia w medycynie

Cechy emocji

Wyróżnienie poszczególnych cech stanu emocjonalnego ułatwia dokonanie jego opisu. Dotyczy to zarówno emocji doznawanych przez nas samych, jak i doświadczanych przez innych, a relacjonowanych słownie lub rozpoznawanych na podstawie przejawów zewnętrznych. Emocje różnią się między sobą treścią Używając takich określeń, jak: gniew, smutek, lęk, strach, radość i innych, nie komunikujemy nic bliższego o każdej z tych emocji, ale odróżniamy je pod względem treści. Emocje są, dla przeżywającego je podmiotu, dodatnie lub ujemne. Różnią się więc znakiem. Emocje dodatnie, np. radość lub satysfakcja, przeżywane są jako stan przyjemności i jednostka zwykle zmierza do podtrzymania dopływu bodźców, które go wzbudziły. W przypadku natomiast emocji ujemnej, np. przygnębienia lub strachu, jednostka na ogół dąży do znalezienia się poza oddziaływaniem przyczyny ujemnego, tj. przykrego stanu emocjonalnego. Jedną z podstawowych cech emocji jest ich siła lub inaczej natężenie. Silne emocje przebiegają ze znacznym odczynem wegetatywnym, który nie zawsze jednak uzewnętrznia się w sposób łatwy do dostrzeżenia. Emocje o dużej sile obniżają (zwykle wybiórczo) efektywność spostrzegania. a również innych procesów poznawczych. W miarę wzrostu natężenia emocji dość często narasta niepokój ruchowy, ale bynajmniej nie zawsze, jak w przypadku osób głęboko czymś poruszonych, ale zewnętrznie spokojnych.