Emocje steniczne
Nazwa pochodzi od słowa sihenos — siła. Emocje steniczne wzmagają gotowość człowieka (lub zwierzęcia) do działania, tj. do walki, obrony, ucieczki lub innych form aktywności. Typowym przykładem emocji stenicznej jest "gniew. Przeprowadzono szereg badań nad fizjologicznymi przejawami gniewu. Mimo wyraźnych różnic osobniczych — jak i różnic związanych z rodzajem bodźca wyzwalającego reakcję emocjonalną i stanem organizmu w chwili pojawienia się bodźca —• odczyn wegetatywny w przypadku gniewu wykazuje pewne cechy charakterystyczne. Pojawiają się mianowicie objawy świadczące o podrażnieniu układu adrenergicznego: ciśnienie krwi wzrasta, tętno przyspiesza się, podnosi się poziom glukozy we krwi, źrenice rozszerzają się. Zmiany te, nazwane jeszcze przez W. B. Cannona „reakcjami mobilizacyjnymi", ułatwiają skuteczne działanie. W tym sensie gniew jest więc emocją steniczną. Podobne objawy wegetatywne rnogą wystąpić u osób doznających strachu. Podobne, ale nie identyczne. Różnice między odczynem wegetatywnym w przypadku gniewu i strachu zostały uwidocznione m.in. dzięki pomysłowym doświadczeniom D. H. Funkensteina i in.