Przekonania
Przekonania od poglądów tym się różnią, że łączy się z nimi wyraźny stan emocjonalny. Przekonania zawierają bowiem zarówno element intelektualny (wartościujący), jak i emocjonalny. „To bardzo dobry uczeń, jestem pewny, że pomyślnie zda egzamin", „Jestem przekonany, że dziecko zasługuje na szacunek i bicie nie jest właściwą metodą wychowawczą". Wypowiadając takie i podobne zdania człowiek daje wyraz nie tylko określonym poglądom (w czyni zawarty jest element wartościujący, opinia co do prawdziwości lub fałszywości jakiegoś sądu), ale zarazem angażuje się emocjonalnie. Charakteryzując emocje zwrócono uwagę, że są one wyrazem ustosunkowania się człowieka do ludzi, zjawisk, rzeczy, siebie, swego działania. W przypadku przekonań akcent pada na stan emocjonalny, co nie pomniejsza roli czynnika intelektualnego. Ktoś jest przekonany, że tak a tak należy postępować; znaczna głębokość przekonania w niczym nie zmienia ewentualnej trafności lub błędności jego sądów, ale świadczy o tym, że jest 011 z ich treścią silnie związany emocjonalnie. Z tych właśnie względów przekonania odgrywają istotną role pośród czynników motywacyjnych.