Nasladowanie
W procesie kształtowania się postaw poważna rola przypada naśladowaniu. Człowiek przejmuje sposób „widzenia" świata, jego obraz od innych, uczy się też wielu prostych i złożonych zachowań. Proces ten postępuje w wyniku ukazywania jednostce, poprzez otaczające je środowisko społeczne, różnych reakcji na czynniki sytuacyjne oraz działań z dawna zamierzonych i zmierzających do obranych celów. Człowiek stopniowo uznaje za własne poglądy, przekonania i postawy przejęte od otoczenia, co zwykle nazywamy internalizacją. Naśladowanie przybiera nieraz formę identyfikacji, gdy jednostka stara się zbliżyć do wzoru, zyskać szereg jego cech, poczuć się nim w pewnej mierze. Tak dzieje się np. gdy mały chłopiec z uwielbieniem i podziwem usiłuje naśladować starszego kolegę, który imponuje mu odwagą, siłą i sprawnością fizyczną. Podobny proces zachodzi, gdy ktoś stara się wejść w rolę bohatera powieści lub realnej osoby budzącej uznanie i stanowiącej autorytet. To już nie jest naśladowanie poszczególnych zachowań, lecz określonych postaw.