Czynnosci spoleczne
Motywy podejmowania czynności prospołecznych bywają różne. Człowiek np. skłania się do działań prospołecznych nie tylko ze względu na potrzeby innych, ale również i na własne, dążąc do osiągnięcia odległych celów osobistych. W pewnych przypadkach czynności prospołeczne są jednak podejmowane bez względu na osobistą korzyść, a nawet wbrew interesom własnym. Dzieje się tak np. gdy człowiek spieszy z pomocą chorym, słabszym, źle widzianym, narażając siebie, gdy występuje w obronie słusznych zasad, choć czyniąc tak ryzykuje utratę własnego stanowiska, a nawet wolności osobistej. W przypadkach tego rodzaju źródłem satysfakcji jest poczucie spełnionego obowiązku, dochowania wierności przyjętym zasadom postępowania. Ludzie, których kierunek i sposób zachowań wyznaczają pewne obiektywne, pozaosobiste wzorce, podlegają innej regulacji niż ta, o której była mowa poprzednio, a mianowicie regulacji uwarunkowanej systemem wartości społecznych. Potrzeby indywidualne skupiają się wokół pojęcia własnego ja. Natomiast normy i standardy społeczne ulegają głównie integracji wokół takich pojęć, jak: ojczyzna, prawda, obowiązek. W odróżnieniu od regulacji egocentrycznej, w której punktem skupienia jest ego, ludzie skoncentrowani na realizacji celów społecznych nastawieni są przede wszystkim na wykonywane zadanie, na jego przydatność, na wartość pozaosobistą. Ten rodzaj regulacji wyznacza swoisty stosunek do spraw własnych; są one dostrzegane z pewnego dystansu i poprzez zaakceptowane normy.