Emocje niemowlece
Wśród psychologów istnieje zgodna opinia, że pierwsze przejawy emocji u niemowlęcia związane są z potrzebami biologicznymi. U dziecka, które jest syte, napojone, ma wygodną pozycję i nie odczuwa zimna, występuje niezróżnicowany stan emocjonalny o zabarwieniu pozytywnym — dziecko takie jest spokojne i pogodne. W sytuacji, gdy podstawowe potrzeby są nie zaspokojone, pojawiają się emocje negatywne wyrażające się płaczem. Jednakże już od trzeciego miesiąca życia u dziecka można zaobserwować przejawy radości na widok twarzy ludzkiej, niezależnie od tego, czy jest to osoba znana czy nieznana. Uśmiech dorosłego i pieszczotliwy ton wywołuje zespół reakcji określanych jako stan radosnego ożywienia. Najważniejszym elementem w tym zespole jest uśmiech dziecka. Ponadto zaobserwować można wzmożenie aktywności ruchowej i gaworzenie. Począwszy od siódmego miesiąca życia występuje bardzo charakterystyczne zjawisko — prawie wszystkie dzieci przestają się śmiać na widok obcych twarzy. Pozytywną reakcję emocjonalną wywołuje jedynie twarz matki lub osoby znajomej. Ten właśnie moment uważany jest ze pierwszy przejaw różnicowania uczuć społecznych. Tak więc w drugim półroczu życia kontakty społeczne dziecka, a zwłaszcza kontakty z matką, stają się podstawowym czynnikiem wpływającym na kształtowanie się jego osobowości.