Wlasne ja
Regulacyjna rola „pojęcia własnego ja" przejawia się również w zakresie treści myślenia. Człowiek jest zaabsorbowany swoją sytuacją aktualną, planami na przyszłość, nadzieją sukcesu, szukaniem skutecznych sposobów działania, obawą porażki. Są to sprawy doniosłe i drobne, ale zawsze powiązane z centralną postacią w życiu, tj. z własną osobą. Ta skrajnie egocentryczna orientacja, w miarę dojrzewania psychicznego, ulega na ogół pewnej przemianie, staje się mianowicie bardziej realistyczna i obiektywna. Ponadto, czynności ukierunkowane na otrzymanie czegoś zostają stopniowo i częściowo zastępowane przez działania konstruktywne i wartościowe społecznie. Wchodzą tu w grę różnego rodzaju czynności produktywne, jak uprawianie ziemi, zarządzanie, porządkowanie, uczenie innych, wznoszenie domów. itp. Niektóre z tych form działalności konstruktywnej są podejmowane ze względu na cele osobiste, a niektóre z dwojakiej motywacji: w dążeniu do zaspokojenia potrzeb własnych i potrzeb innych. Eegulacja socjocentryczna, tj. prospołeczna. Niektórzy ludzie, o czym poucza doświadczenie (pozostawiając na uboczu filozoficzny aspekt zagadnienia czy dobro własne czy dobro innych jest motorem ludzkiego działania), są zdolni do zachowań prospołecznych. Czynności prospołeczne określa Reykowski jako te, które „zorganizowane są ze względu na cele poza-osobiste, przy czym tymi celami może być zaspokojenie potrzeb innych ludzi, spełnienie wymagań zawartych w zadaniu, egzekwowaniu normy, dążenie do doskonałości realizowanego dzieła itp."