Srodowisko szkolne
Środowisko szkolne posiada zdaniem F. J. McDonalda następujące właściwości: 1) jest to środowisko w sensie „nieosobowym", które przekazuje język, określoną wiedzę, wartości kulturowe, tradycje, zwyczaje, przekonania, postawy typowe dla społeczeństwa jako całości lub „kręgu środowiskowego", w którym dziecko żyje; 2) jest to układ stosunków międzyludzkich, oddziałujących na dziecko w sposób częściowo kontrolowany. Przygotowanie dziecka do współżycia i współdziałania w środowisku ludzkim odbywa się także poprzez dom rodzinny. Stosunek do nauczycieli, samopoczucie w grupie rówieśników zależą w znacznym stopniu od właściwości osobowości, a zwłaszcza od postaw i nawyków obcowania z ludźmi, zaszczepionych przez rodzinę. Specyficzną funkcją rodziny jest zapewnienie dziecku poczucia bezpieczeństwa w sytuacjach nowych i trudnych, które pojawiają się w życiu szkolnym i pozaszkolnym. W zależności od tego, co dają w tym zakresie rodzice, dziecko staje się samodzielne, nabiera umiejętności radzenia sobie w sytuacjach trudnych lub też staje się zależne, niezaradne i pasywne. Kontakty dziecka z rówieśnikami to trzecie źródło zmian osobowości. Są one tylko częściowo dostępne obserwacji ze strony dorosłych. Niejednokrotnie, wskutek tych właśnie kontaktów.