Odpornosc na stres
Odporność psychiczna w drugim znaczeniu to odporność na stres; polega ona na zdolności do zorganizowanego funkcjonowania mimo podniecenia emocjonalnego. Człowiek przeżywa podniecenie emocjonalne, doznaje strachu, lęku, gniewu lub innej emocji o znacznym nasileniu, a jednak „działa przytomnie", skutecznie kontroluje swoje zachowanie i zmierza do realizacji obranego celu. Dowody odporności psychicznej w znaczeniu obecnie rozpatrywanym daje człowiek, który przeżywając silny niepokój skupia swe wysiłki na rozważnym pokonywaniu trudności, np. na systematycznym rozwiązywaniu problemów i udzielaniu odpowiedzi na egzaminacyjne pytania testowe, działając w warunkach presji czasowej i silnej konkurencji. To nastawienie zadaniowe ma doniosłe znaczenie praktyczne i będzie jeszcze o nim mowa. Niekiedy ludzie nie mogą podjąć żadnego działania ukierunkowanego na usunięcie źródła ujemnej emocji, a jednak okazują odporność psychiczną. Dzieje się tak, gdy człowiek przeżywa sytuację, która jest trudna przede wszystkim pod względem emocjonalnym. Dowiaduje się np. o śmierci osoby bliskiej i mimo silnej emocji ujemnej przejawia zdolność zbornego funkcjonowania; nie tylko kontroluje swoje zachowanie i hamuje ekspresję dręczącego go uczucia bolesnej straty, ale jeszcze dodaje otuchy innym. Jest więc odporny psychicznie, przynajmniej w tej konkretnej sytuacji.